Czeska Szwajcaria na weekend

Piękne panoramy, tarasy widokowe, wąwozy pokryte mchami i małe wioski rozrzucone między wzgórzami. Czeska Szwajcaria to romantyczna kraina, w której skalne formacje unoszą się nad morzami białych mgieł lub giną w płomieniach jesiennych barw. 

Nic dziwnego, że tutejsze krajobrazy szybko skradły serca pierwszych turystów w XIX w. Prowodyrem tego podróżniczego romansu był książę Edmunda Clary-Aldringen. To on zdecydował się promować turystykę w tym rejonie i za jego wizją, popartą wytyczaniem szlaków i sporymi inwestycjami, poszli kolejni. Czeska Szwajcaria wraz z końcem XIX w. cieszyła się już niemałą sławą. Sam Edmund przeszedł do historii – jego imieniem nazwano wąski wąwóz, który można przepłynąć łodzią. 

Cała okolica to dwa parki narodowe. Po stronie niemieckiej znajduje się bliźniacza i nieco starsza, sławniejsza Szwajcaria Saksońska, o której więcej tutaj. Dwa regiony dziś promują się wzajemnie i uzupełniają swoją ofertę turystyczną. Saksończycy jeżdżą do Czech zobaczyć Praczwicką Bramę, a Czesi do Saksonii popatrzeć na Łabę z murów Bastei. A poza tym całkiem sporo tu Polaków – z Wrocławia to tylko 3h autem. 

Czeska Szwajcaria

Gdzie zaczynamy

Jest już późna, listopadowa jesień. Na drzewach zostały tylko nieliczne liście, a w górach spadł pierwszy śnieg. Dni są nieprzyjemnie krótkie, a pogoda… Jak to pogoda o tej porze roku – rzadko kiedy rozpieszcza. Mimo to nastawieni jesteśmy na dłuższy marsz między skałami i odkrywanie nowych miejsc. Naszą skromną wyprawę podzieliliśmy na trzy dni (dwa noclegi), a za bazę wypadową wzięliśmy sobie małą wioskę Mezni Louka (i zajazd U Forta).

Dlaczego tu? Bo stąd wiedzie pod Prawczicką Bramę jeden z najładniejszych szlaków Czeskiej Szwajcarii, a całkiem niedaleko są Jetrichovice (15min samochodem), co do których mam niecny plan. A poza tym, U Forta cieszy się dobrą opinią w kwestii gastronomii.

Czeska Szwajcaria

Pravčická Brama

Dzień 1

Dzień zaczynamy od bardzo przyzwoitego śniadania o wyjątkowo nieprzyzwoitej, późnej porze. Jakoś tak się stało, że budziki dzwoniły dziś trochę za cicho lub trochę za krótko. Albo trochę jedno i drugie.

Tym samym, by wyruszyć o rozsądnej porze na szlak, uwijamy się jak w ukropie. Temperatura jest bliska zera, a za oknem wiszą nieprzeniknione, szare chmury. Może będzie padało, a może nie. Ubieramy się więc w miarę ciepło, a do plecaka wrzucamy  peleryny. Zwarci i gotowi meldujemy się na szlaku i ruszamy na zachód. Do Prawczickiej Bramy z Mezni Louka jest około 6km (2h).

Czeska Szwajcaria

Trasa tylko z początku wiedzie pod górę. Po około 20 minutach przyjemnego i lekkiego podejścia dochodzimy do właściwego szlaku – Ścieżki Gabrieli (cz. Gabrielina Stežka, szlak czerwony), która biegnie tu wzdłuż pionowej skały, a po lewej mamy albo przepaść albo las. Pomimo drastycznych wysokości, jest tu całkiem szeroko, równo i bezpiecznie. Wszystko też wydaje się być zadbane i utrzymywane.

Czeska Szwajcaria
Czeska Szwajcaria
Czeska Szwajcaria
Czeska Szwajcaria

Mijamy Prawczicki Dul – kotlinę otoczoną z trzech stron skalnymi formacjami, jedno z bardziej malowniczych miejsc w okolicy i w końcu docieramy pod Prawczicką Bramę.

Pravčická Brama, Brama Prawczicka, Czeska Szwajcaria, Czechy

Brama Prawczicka (cz. Pravčická brána) zbudowana jest z dwóch różnych skał – filar podtrzymujący łuk jest nieco starszy i ma inny skład. Wymiary bramy to 26,5 m rozpiętości łuku u podstawy, 16,0 m wysokości otworu, od 7 do 8 metrów szerokości otworu. Jest to największy łuk skalny w Europie, a jego rozmiar i piękno najlepiej docenia się stojąc dokładnie pod nim. Brama stanowi główny magnes na turystów, ale cały kompleks (wstęp jest płatny), ma również wiele do zaoferowania. 

Czeska Szwajcaria
Czeska Szwajcaria
Pravčická Brama, Brama Prawczicka, Czeska Szwajcaria, Czechy

Sokole Gniazdo

Sokole Gniazdo (cz. Sokoli Hnizdo) to letni pałacyk postawiony w 1881 r przez Edmunda Clary-Aldringena jako atrakcja i zakwaterowanie dla jego gości i przyjaciół. Szybko stał się jednak popularny wśród turystów, co oczywiście skłoniło księcia do pobierania opłat za wstęp. Do bramy pałacowej wiedzie usypana rampa z mostem i krótki tunel. Dziś w zameczku mieści się  restauracja (czynna w sezonie), do której towary dostarcza mały wyciąg linowy. Szkoda, że zameczek podupada i wyraźnie zaczyna domagać się dofinansowania.

Sokole Gniazdo, Pravčická Brama, Brama Prawczicka, Czeska Szwajcaria, Czechy

Gdy już nacieszymy się bramą, trzeba przejść na tyły zamku i wdrapać się po stromych schodach. Znajdziemy tu kilka punktów i tarasów widokowych położonych na szczytach skał, skąd roztaczają się fantastyczne widoki na okolicę i wystające ponad pola i lasy kamienne wyspy. 

Czeska Szwajcaria

Decydujemy się jeszcze przejść trasę prowadzącą do Bramy od wschodu, z rozdroża Tři Prameny (od strony miejscowości Hřensko). To odcinek znacznie bardziej stromy niż zachodnie dojście i też krótszy (2,5km). Jest też znacznie bardziej obłożony przez turystów i w naszej ocenie – nudny i nieciekawy. 

Ostatecznie cała nasza wycieczka to łącznie 17km. Gdy dochodzimy do zajazdu U Forta jesteśmy już nieźle głodni i spragnieni. Idealnie się składa, że ta część Czech obchodzi podobnie, jak Saksonia, Bawaria czy Poznań, Dzień św. Marcina, a co za tym idzie – w restauracjach można liczyć na wyjątkową ucztę z gęsiny! A my trafiliśmy idealnie pod opiekę jednego z lepszych kucharzy w okolicy.

U Fořta – najlepszy nocleg w Czeskiej Szwajcarii

U Fořta – pensjonat / hotel posiadający sporą bazę noclegową. W ofercie są pokoje w starym schronisku oraz nowe domki (około 50 miejsc). To, co jednak nas tu najbardziej zachwyciło to restauracja, gdzie dostaliśmy wyśmienitą gęsinę i bardzo dobry deser. Ceny są tu bardzo przyzwoite, a biorąc pod uwagę stosunek jakość/cena – po prostu warto się tu zatrzymać na obiad. W sezonie zajazd otwiera jeszcze letni pawilon. Obsługa – Czesi do tego nigdy i nigdzie nie przywiązywali zbytniej wagi, więc nie zdziwcie się, gdy przyjdzie Wam czekać dłużej niż zwykle. Po obiedzie i tak będziecie zadowoleni! Link do pensjonatu.

Źródło zdjęcia: uforta.cz

U Forta, Mezni Louka, Czeska Szwajcaria, Czechy

Mariina vyhlídka

Dzień 2

Jeśli kiedykolwiek natrafiliście na zdjęcia Czeskiej Szwajcarii, to nie umknął waszej uwadze pocztówkowy pejzaż zrobiony z dużej wysokości, na którym mała wioska otoczona jest malowniczymi pagórkami, mgłą lub kolorami jesieni. 

Mariina skála (też: Mariina vyhlídka, pol. Skała Marii) to jeden z najsłynniejszych w Czechach punktów widokowych. Niegdyś wieża obserwacyjna, dziś jedna z głównych atrakcji turystycznych swoją nazwę zawdzięcza księżnej Marii Annie Kinskiej, której mąż zbudował na szczycie mały, zadaszony taras widokowy. Altana w letnie weekendy najeżona jest obiektywami niczym wojenny galeon lufami dział, a po schodach trzeba się przepychać lub stać w kolejce.

Teraz mamy jednak listopad. Gdy parkujemy auto w Jetřichovicach jest 06:40 rano i powoli świta. Do wspomnianej altany czeka nas 30-40min podejścia. Śpieszymy się, bo wschód słońca przypada na 07:15. 

Na szczycie meldujemy się chwilę przed pierwszymi promieniami, akurat by rozłożyć statyw…. i go schować, bo balkon altany jest tak wąski, że ledwo mieści się tam jedna osoba. Widok stąd jest faktycznie piękny. Niebo z purpury przyjmuje błękitny kolor a wznoszące się nad doliną mgły powoli rozgania poranne słońce. Cała sceneria chciałaby nas zatrzymać na dłużej, gdyby nie jeden szkopuł – jest przeokropnie mroźno, a uczucie zimna potęguje wiatr. Zadowalamy się więc kilkoma pierwszymi minutami i wracamy do auta (i na śniadanie).

Czeska Szwajcaria
Widok z: Mariina skála, Mariina vyhlídka, Skała Marii, Czeska Szwajcaria, Czechy
Widok z: Mariina skála, Mariina vyhlídka, Skała Marii, Czeska Szwajcaria, Czechy
Widok z: Mariina skála, Mariina vyhlídka, Skała Marii, Czeska Szwajcaria, Czechy
Widok z: Mariina skála, Mariina vyhlídka, Skała Marii, Czeska Szwajcaria, Czechy
Czeska Szwajcaria

Drugim punktem widokowym, położonym nieopodal, jest Vilemínina vyhlídka – jest nieco większy, można tam rozstawić spokojnie statyw, a las osłania go choć trochę od wiatru. Wysokość jest mniej więcej ta sama i zdjęcia krajobrazów niechybnie będą z niego piękne. Jest tylko trochę dalej.

Czeska Szwajcaria

Po śniadaniu decydujemy się pojeździć trochę po okolicy. Na pierwszy przystanek wybieramy Hřensko i spacer w wąskim wąwozie rzeki Kamenice zwanym Divoká a Edmundova (po księciu Edmundzie). W letnim sezonie po spokojnej części rzeki pływają łodzie flisaków, z których podziwiać można małe wodospady. Teraz jednak dochodzimy po 30 minutach do zamkniętej furtki – przejścia dalej nie ma. Sam wąwóz jest już sam w sobie wart zobaczenia – głównie ze względu na dziką roślinność i pokrywające pnie grube mchy.

Czeska Szwajcaria
Czeska Szwajcaria
Czeska Szwajcaria

Z Hřenska kierujemy się do Děčína. Nadkładamy sporo drogi, by zobaczyć punkt widokowy Belweder (Vyhlídka Belvedér) przy miejscowości Labská Stráň. To jeden z pierwszych punktów widokowych nad Łabą i na pewno jeden z bardziej przereklamowanych.

Czeska Szwajcaria

Děčín

Najniżej położone, czeskie miasto Děčína to zlepek dwóch osad połączonych mostami. Prawy brzeg to główna część miasta i górujący nad nim Zamek Tetschen (niemiecka nazwa miasta to Tetschen). Lewy brzeg tworzą kolorowe kamienice i stroma skała Pastýřská stěna (Skała Pasterzy) z małym pałacem. Tu od 1949 r. działa małe ZOO. Wzdłuż Łaby, w której cała sceneria odbija się malowniczo, wytyczono długie i szerokie trasy rowerowe. W samym miasteczku za to można popróbować swoich sił na Via Ferratach. 

Czeska Szwajcaria
Czeska Szwajcaria

Gdzie dobrze zjeść?

Fabrika

Do Fabirki trafiliśmy zaraz po przyjeździe do Czeskiej Szwajcarii – skusiły nas wysokie noty na TripAdvisor i całkiem przyzwoite zdjęcia jedzenia. Głodni i spragnieni z radością przywitaliśmy czeską kuchnię w dobrym wydaniu. Golonka – typowo czeski przysmak zrobiona została w lekko pikantnym sosie. Nie była to najlepsza golonka, jaką jadłem (tu ciągle króluje Praga), ale na nieprzychylną krytykę też nie zasłużyła. Polędwiczki zamówione przez Asię wypadły znacznie lepiej. 

Fabrika, polędwiczki, Děčín, Czeska Szwajcaria, Czechy
Fabrika, golonka, Děčín, Czeska Szwajcaria, Czechy
Kristin Hrádek, polędwiczki, Czeska Szwajcaria, Czechy

Kristin Hrádek

Kristin Hrádek to restauracja, gdzie kuchnia czeska występuje pod nowoczesną postacią – nie brakuje tu oczywiście mięs i knedli, ale całość jest znacznie mniej tłusta niż w tradycyjnych daniach oraz wzbogacona nowymi dodatkami. Polędwiczki z ziemniaczaną zapiekanką i sosem grzybowym zasługują na spore uznanie, a deserem będziecie na pewno zachwyceni. Ceny są aż nad wyraz przyzwoite.

Koniec naszej wycieczki to przejażdżka pod Děčínský Sněžník (Śnieżnik Dęciński) – najpopularniejszy w okolicy szczyt i punkt widokowy. My na chodzenie dziś nie mamy już czasu, mimo iż góra z oprószonymi śniegiem drzewami wygląda iście zachęcająco. Skusiło nas tu coś innego – polecony pocztą pantoflową Kristin Hrádek – położony na odludzi, pod niemiecką granicą dworek z osławioną w okolicy restauracją. Dotrzeć tu można tylko wąską (na jedno auto) długą drogą, ale zapewniam, że warto. I tak, dobrą przekąską w przyjemnym i przytulnym miejscu kończymy tą przygodę z Czeską Szwajcarią. Choć apetyt został rozbudzony na znacznie więcej! 

Trasy turystyczne, mapa, Czeska Szwajcaria

Czeska Szwajcaria – praktyczne informacje

Gdzie szukać informacji o cenach i godzinach otwarcia:

Czeska Szwajcaria – co zobaczyć

Punkty widokowe i skały:

  1. Prawczicka Brama – idąc od Mezni Louki
  2. Mariina skála lub Vilemínina vyhlídka
  3. Divoká a Edmundova – kanion rzeki Kamenice, na pewno w lecie warto się przepłynąć łodzią
  4. Děčín – tu z jednej lub drugiej skały
  5. Děčínský Sněžník
  6. Dolský mlýn – dwie drogi dojścia: trudniejsza przez magiczny i stromy wąwóz z Vosokiej Lipy i prostsza, na spacer z dziećmi od strony Jetrichowic.

Warto też poświęcić czas na niemiecką stronę – Szwajcaria Saksońska i Drezno

 

Lugano from Monte Bre

Do Lugano późną jesienią – road trip przez szwajcarskie przełęcze

Karkonosze, Śnieżka

Pierwszy śnieg – Śnieżka i Karkonosze zimą