Opuszczamy Słowenię i kierujemy się do Chorwacji – na Istrię. Jak się szybko okaże – skolonizowaną przez włoskich turystów i traktowaną przez nich, jako „swoja”.

Lądujemy na ogromnym kempingu Atokamp Medulin w Medulinie. Pora jest już popołudniowa a nas od rana ściga głód, więc nie oglądając się za wiele wybieramy szybko miejsce i rozbijamy obozowisko. Garnek się grzeje i wkrótce najedzenie i odrobiny wina wprawiają nas w znacznie lepszy nastrój.

Niestety pogoda postanawia spłatać nam mokrego figla. W nocy przychodzi spektakularna burza. Pioruny rozświetlające niebo nad morzem a potem ulewa, która trwa cały następny dzień.

Dla osób z namiotem deszcz to zguba. Zwijamy więc obóz i ruszamy w drogę, by zwiedzić Istrię. Szybko okazuje się jendak, że nie tylko my mamy taki pomysł – cała Istria stoi w korkach. Korki są przed miasteczkami, w miasteczkach i za nimi. Nie ma gdzie zaparkować ani schować się przed deszczem.

Pulę oglądamy z samochodu, do Rovinj nawet nie udaje nam się wjechać.

No cóż, trzeba zmienić kierunek. Rijeka i Krk w poszukiwaniu słońca okazują się niewielkim wybawieniem.

Krk – gdzie zjeść?

Konoba Galija to jedna z lepszych pizzerii-restauracji wg TripAdvisora i LonelyPlanet w mieście Krk. Ceny ma przystępne, jedzenie wyśmienite. Zwłaszcza pizza zasługuje na uznanie. W godzinach obiadowych trzeba liczyć się z pełnym obłożeniem i zapisami na stolik. ul. Frankopanska 38.

Noc spędzamy w aucie na parkingu pośród kamperów. Poranek przynosi wyczekiwane słońce. Zmierzamy jeszcze wgłąb wyspy Krk nacieszyć oczy widokami.

Baška

O ile Istria nie zachwyca, głównie z powodu przeludnienia turystami i monotonii, o tyle Krk wydał się nam nieco ciekawszy. Jednak nie ma tu nic takiego, co skłoniłoby nas do zostania dłużej. Ruszamy zatem dalej odkrywać inne części Chorwacji. Wszak do dopiero początek.