Wilno przeżywało swoje wzloty i upadki jak mało która stolica. I jak mało które miasto było rozdarte między dwoma narodami. Dzisiejsza stolica Litwy w nas, Polakach, wzbudza sentyment. To tu kształcili się nasi literaccy mistrzowie, to o Wilno toczyliśmy z Moskwą wojny i Wilno odbieraliśmy Litwinom. Wraz z tymi wszystkimi perturbacjami miasto raz się rozwijało, a raz niszczało. I pamiątki
Ryga, stolica Łotwy w czasach ZSRR udawała w filmach zachodnie stolice. Ze swoją kawiarnianą atmosferą, secesyjnymi kamienicami i zgrabnym, kosmopolitycznym centrum jest zdecydowanie miastem, gdzie z przyjemnością spędzić można dzień lub dwa.
Wsiadając na prom do Tallina nie mamy zbyt wielkich oczekiwań. Kolejne miasto, kolejna stolica. Gdy dopływamy do brzegu Estonii nabieramy jednak odrobinę optymizmu. Znad wody zatoki wyłaniają się najpierw wieżowce, a potem malownicze wzgórze z sterczącymi wieżami kościołów i cerkwi. Im bliżej, tym bardziej bajkowo. A gdy przekraczamy mury starego miasta szybko okazuje się, że Tallin jest po prostu jak
W Helsinkach zatrzymujemy się na jeden dzień, a zważając na pogodę i tutejsze ceny – grubo za długo. Stolica Finlandii nie jest uwodzicielską, przyjemną dla oka oazą, którą chcecie odkrywać po kawałku. Jest prosta, ciosana równymi liniami, kształtująca umysł przestrzenią pozbawioną miejsca na duszę. Jest stworzona dla inżynierów, nie artystów.
Pierwsze chwile w Finlandii nie przypadły nam do gustu. Wczesna pobudka na promie i paskudny deszcz nie zapowiadały dnia pełnego przyjemności a plan zwiedzania wybrzeża też stanął pod znakiem zapytania. No cóż, tak to jest już w podróżowaniu, że trzeba czasem obrać kurs inny niż zamierzony. Z braku ciekawszych możliwości poświęcamy pół dnia na Turku i Naantali.
Wenecja Północy to reklamowe określenie położonej na czternastu wyspach stolicy Szwecji. I tak, Sztokholm z piękną Wenecją ma trochę wspólnego i niestety nie są to tylko superlatywy. Sztokholm to miasto, które mocno rozczarowuje, a w niektórych miejscach równie mocno odpycha. Całokształt ratują tylko pojedyncze atrakcje. Jednak w ogólnym podsumowaniu miasto wypada…hmmm… no właśnie. Zapraszamy do lektury, choć słodko tym razem
Tu wszystko kręci się dookoła łosi. Z łosiami są pamiątki, z łosiami są bilety, z łosiami są klamki, okna, drzwi. Nawet papier toaletowy w WC trzymają łosie. Znaki i kierunkowskazy zresztą o tym uprzedzają już od 20km: Farma Łosi – tędy!. A największego bzika na punkcie łosi ma sam właściciel – Leffe – absolutnie pozytywny, dowcipny i przemiły człowiek. To
Czerwone koniki i niedźwiedzie są symbolami Dalarny. A sama prowincja to swoista kwintesencja Szwecji. Z polami uprawnymi, małymi wioskami z kościółkami, wzgórzami, jeziorami i górami pokrytymi śniegiem. Jedynie morza tu nie ma. Wszystko, co szwedzkie – jest na miejscu.