Dotarliśmy… Po długiej drodze z Hiszpanii wreszcie dojechaliśmy nad najbardziej pożądane przez europejczyków (i nie tylko) miejsce na wakacje. Lazurowe Wybrzeże swoją krystaliczną, ciepłą wodą, plażami skąpanymi w słońcu, żaglami na horyzoncie, owocami morza, i niepokojąco upojnym, różowym winem przyciąga jak magnes wszystkich. Studenci z namiotami, emeryci w camperach i rodziny z dziećmi. Są i milionerzy obserwujący ciżmę z bezpiecznej odległości jachtowych pokładów. Ludzi jest
Wschodnia Prowansja ma jeden z cudów natury – kanion Verdon. Jest to największym wąwóz w Europie, który zaskakuje turystów fenomenalnymi widokami. Z resztą jak tu się dziwić, skoro w najgłębszym miejscu dochodzi tu nawet do 700m, a droga dookoła niego przyprawia o dreszcze i rozkosze!
Nie ma bardziej pocztówkowego miasteczka prowansalskiego niż Gordes. Po prostu – górująca nad doliną, o piętrowej, starej zabudowie mieścina jest kwintesencją Prowansji. Nic dziwnego, że tak malownicze widoki przyciągają dziś spore grono turystów i zamożne sławy francuskiego życia towarzyskiego.
Avignon to niewielkie miasto, które zapisało się nadzwyczaj wyraźnie w kartach historii Europy. Będąc miejscem „niewoli” papieskiej przez prawie wiek, utrzymując kilku kilometrowe mury obronne o wątpliwej przydatności, Avignon jest magnesem na turystów.
Mijając Pireneje i wzgórza Langwedocji zatrzymaliśmy się w małej mieścinie położonej z dala od autostrad i głównych szlaków turystycznych. Pezenas skusił nas obietnicą eleganckich pałaców i kamienic. Przywitał nas za to miłymi ludźmi i lokalnym świętem przepełnionym jarmarkami, winem i smakołykami, a wieczorem hucznym świętowaniem i pełnymi po brzegi knajpkami. Był to naprawdę miły widok. Obiecane pałace były raczej wątpliwej
Atlantyk udostępnił nam podczas tego wyjazdu jedną z południowo-zachodnich plaż Francji. Krajobraz iście nadmorski. Wrzosopodobna roślinność mile pieścila las rozciągający się wzdłuż drogi wiodącej na plażę ze złocistym piaskiem. Jak zazwyczaj we Francji, teren wiodący nad morze zagospodarowany jest w trosce i dla turystów, to miłe. Zaparkowaliśmy tuż nad plażą. Sugerujemy nie zostawiać samochodu na jednym z pierwszych parkingów, ponieważ
Bajeczna kraina Loary zamkami płynąca za nami, dostojne i dojrzałe Bordeaux przed nami. Tym razem mamy do pokonania nieco dłuższą trasę. Przez około 350 km, z max prędkością 130 km/h (wersja oficjalna), omijając La Rochelle, które zachwyciło nas swą różnorodnością w 2012 roku, zniecierpliwieni zmierzaliśmy do winiarskiego eldorado. Cele są dwa. Dać się zaskoczyć urokom miasta i zjeść pyszny obiad
Do Chaumont dotarliśmy późnym popołudniem. Zamek się zdąży zamknąć, a wraz z nim większość lokalnych sklepów (czyli całe dwa). Od głodu i pragnienia uratował nas stragan-piwnica z lokalnymi produktami – znalazło się i wino, i ser. I nic więcej. Na kolacje zostały więc resztki.