Tu wszystko kręci się dookoła łosi. Z łosiami są pamiątki, z łosiami są bilety, z łosiami są klamki, okna, drzwi. Nawet papier toaletowy w WC trzymają łosie. Znaki i kierunkowskazy zresztą o tym uprzedzają już od 20km: Farma Łosi – tędy!. A największego bzika na punkcie łosi ma sam właściciel – Leffe – absolutnie pozytywny, dowcipny i przemiły człowiek. To
Czerwone koniki i niedźwiedzie są symbolami Dalarny. A sama prowincja to swoista kwintesencja Szwecji. Z polami uprawnymi, małymi wioskami z kościółkami, wzgórzami, jeziorami i górami pokrytymi śniegiem. Jedynie morza tu nie ma. Wszystko, co szwedzkie – jest na miejscu.
Gdy wjeżdżamy do Szwecji nie jesteśmy spaczeni żadnymi wyobrażeniami czy oczekiwaniami. Bo kto jeździ na wakacje do tego kraju Europy? A tym bardziej do oddalonego, pokrytego gęstymi lasami i dzikiego Jamtland? No właśnie – nikt. Drogi są tu proste, krajobrazy monotonne, a kilometry ubywają wyjątkowo wolno. Czasem przejeżdża się przez małą wioskę, czasem obok jeziora. A czasem w jeziorze żyje mityczny
Na Trondheim zostaliśmy wręcz skazani. Zaczęło się od deszczu, który opanował całą Norwegię. Załamanie pogody zakrólowało nad wybrzeżem i górami niczym aura ogarniająca świat. Z namiotem mieliśmy ambitny plan przemierzyć kilka szlaków Jotunheimen, jednak w obliczu nad wyraz prawdopodobnej prognozy ulew i zimna plan wziął w łeb. I co tu z sobą zrobić? Uciekać do Szwecji? Jechać dalej na północ z nadzieją,
Wizualnie Ålesund odstaje od innych miast norweskiego wybrzeża. Jest nieco inne. Mniej stare, kamienne, murowane, jasne. Jest tu więcej kwiatów, są rzeźby i głowy smoków. Pod tą odświeżoną przykrywką, makijażem z tynku i cementu kryje się jednak historia podobna do Bergen czy Stavanger. Ryby i morze kształtowały losy Alesund. A jak miasto wygląda dziś i jaką przeszło drogę – o tym
Somewhere behind the clouds a faint echo of a whistle signalised a train departure. It was around 600 metres below from a distant and invisible Wasserauen. The last sip of cold beer. A brief glance at the top of the vertical and sinister cliff which virtually surrounds a wooden chalet. Sitting is enjoyable but we need to go up. The
Gdy Asia wrzuca kierunkowskaz na skrzyżowaniu dróg 15 i 63 nie wiemy, czego się spodziewać. Wiemy tyle, co przekazywały przewodniki i relacje: Och… i Ach… Dojeżdżamy do rozdroża, skręt w lewo i… Zaczynamy przejażdżkę po trasie, o której mówi się, że jest to najpiękniejsza droga widokowa w Norwegii (albo w Europie). 104 kilometry fantastycznych widoków, różnorodnych krajobrazów i serpentyn – oto Golden Road
Nigdy nie przyznawałem się do lęku wysokości. Właściwie to w skromnym przekonaniu po prostu takiego lęku nie mam. Ot czasem, gdy jestem wysoko odczuwam pewien dyskomfort. Ale tu, nad fiordem Geiranager, w drodze na farmę, jest cholernie daleko do lekkiego dyskomfortu. Zwłaszcza, że od znajdującej się 450m niżej spokojnej tafli fiordu oddziela mnie tylko metalowa lina. Na wysokości kolana. I